(Sayfa-2)

-Birini gördüğüme sevindim. Günüm berbat oldu.
-Üzgünüm bayan. Sorun nedir acaba?
-Sadece, çalışmıyor. Koordinatları verdisiniz halde hiçbir şey olmuyor. Hiçbir uyarı gelmedi. Oğlumu komşuya bu... bu şey ile gönderdim.

Onarımcının gelmekte olduğu girişi işaretledi.

Adam gülümsedi ve "Kapı"lar konusunda uzman olduğunu belirleyecek şekilde bilinçli bir akılılıkla konuşmaya başladı:
-Bu ne de olsa bir "kapı"dır, bayan. Adını yazarken, büyük harfle başlanmamalısınız... Bir el yapısıdır, kendi türünde. Sadece bu iş için kullanılır.

-İyi ya, en azından kullanılır. Oğlum kir ve mikropların içine daldı.
-Dışarısı bugün kötü değil, bayan, dedi genç adam, her günü dışarıda geçen ve bu konuda usta olan biri olarak. Bazen gerçekten de kötü oluyor. Ama onu burada onarmamı isteyeceğinizi umuyorum, bayan; sonra da kullanacağım.

Yere oturdu, büyük alet çantasını açtı ve yarım dakika içinde aletlerini çıkardı. Denetim panosunu açtı, önemli bölümlerini gözden geçirdi.

Numarator üzerindeki iğneli bölmeyi de¬nerken ve numara işaretlerine saha - analizcisinin elektrotlarını yerleştirirken kendi kendine ıslık çalıyordu. Bayan Hanshaw, kollarını kavuşturmuş, onu izliyordu.

Sonunda:
-Evet, burada bir şey var, dedi genç adam ve sessiz bir çevirişle fren - mandalının bağlantısını açtı.
Tırnağıyla bunu tırıkladı:
-Burada fren - mandalı sorun yaratmış, bayan. İşte sizin tüm probleminiz.

Alet çantasının küçük gözlerini parmağıyla yokladı ve kapı mekanizması üzerinde kullanabileceği parçayı buldu, yerinden çıkardı:
-Bu şeyler aniden bozuluverir. Tasalanmayın.

Kontrol panosunu yerine geçirdi:
-Şimdi bunu çalıştıracağım, bayan.

Bir uyarı sinyaline dokundu, ardından bir başkasına. Her ikisinde de, koyu gri "Kapı", derin bir karanlığa, gömüldü.
-Şurayı imzalar mısınız, bayan Ve giriş numaranızı yazınız lütfen. Teşekkürler bayan.

Yeni bir numara çevirdi, bu çalıştığı yerin koduydu; ve öne doğru, yumuşak bir hareketle, "Kapı"ya doğru bir adım attı. Gövdesi karanlığa girer girmez, birden kesildi. Ağır ağır görünmez oldu; alet çantasının kenarı son görünen şeydi. Bir saniye sonra, tamamen geçmişti; Kapı tekrar koyu gri halini aldı.

Yarım saat sonra, Bayan Hanshaw hazırlıklarını tamamen bitirdiği, talihsiz sabahın son bulduğunu sandığı anda; telefon sinirli sinirli vızıldadı ve genç kadının gerçek sorunu başlamış oldu.
@

Bayan Elizabeth Robbins büyük üzüntü içindeydi. Küçük Dick Hanshaw, her zaman iyi bir öğrenciydi. Onu bu şekilde rapor etmekten nefret ederdi. Ve şimdi, kendi kendine itiraf ettiği gibi, çocuğun davranışları gerçekten de korkutucuydu. Genç kız, onun annesiyle konuşmalıydı, müdürle değil.

Sabah çalışma dönemi boyunca, yerine bir öğrenci bırakarak, telefonla dışarıyı aramıştı. Bağlantı kurmuş ve kendini Bayan Hanshaw'm güzel ve biçimli başıyla karşı karşıya bulmuştu.

Bayan Robbins şimdi pişmandı, ama geri dönmek için çok geçti. Farklı bir tavırla:

-Bayan Hanshaw, ben Bayan Robbins'im, dedi. Cümlesi yükselen bir tonla bitmişti.

Bayan Hanshaw, anlamamış bir ifadeyle baktı, sonra:

-Richard'ın öğretmeni? dedi. Bu da tabii ki yükselen bir tonla sonlanmıştı.

-Doğru. Bayan Hanshaw, sizi bu sabah Dick'in okula oldukça geç geldiğini haber vermek için aradım. Bayan Robbins'in sesi normal tonunu almıştı.

-Öyle mi? Fakat bu olamaz. Gittiğini gördüm.

Bayan Robbins hayretle baktı.
-Yani onu "Kapı"yı kullanırken mi gördünüz? dedi.

-Şey, hayır! dedi Bayan Hanshaw. Kapımız birdenbire bozuldu. Onu komşumuza gönderdim ve o "Kapı"yı kullandı.

-Emin misiniz?
-Elbette eminim. Size yalan söyleyemem ya!

-Hayır hayır, Bayan Hanshaw. Konuyu buraya getirmek istemedim. Yani, komşunuzun yolunu bulduğundan emin misiniz, demek istedim. Kaybolmuş olabilir.

-İnanılır gibi değil. Doğru haritalarımız var ve Richard'ın, A-3 Mahallesi'ndeki her evin yerini bildiğine eminim, Sonra onu tatmin etmek için ekledi: Elbette tam olarak bilmesi gerekli değildir; çünkü: Koordinatlar her zaman geçerlidir.

"Kapı"ların nasıl ekonomik (güç fiyatlarının ne olduğunu biliyordu) kullanılmaları gerektiğini bilen bir aileden gelen ve oldukça ileri bir çağa kadar ayakla yürüneceğine inanan Bayan Robbins tatmin olmuştu. Açık bir ifadeyle:

-Şey, korkarım Bayan Hanshaw, Dick komşunuzun kapısını kullanmamış, dedi. Okula bir saat geç geldi ve koruyucularının durumuna bakılırsa, bölgeyi yürüyerek geçtiği anlaşılıyor. Çamurluydular...

-Çamur? Bayan Hanshaw, sözcüğü vurgulayarak tekrarladı: Ne dedi? Özrü neydi?
Bayan Robbins bu konuda yardımcı olamadı, ama karşısındaki kadının şaşkın haline biraz memnunluk duyarak baktı.

-Bu konuda konuşmadı, dedi. İçtenlikle, Bayan Hanshaw, hasta görünüyor. Bundan dolayı sizi aradım. Belki ona bakması için bir doktor istersiniz.

-Ateşi yükseliyor mu? Annenin sesi boğuklaşmıştı.

-devamı, Sayı:38, Safya:18'de-

BAŞA DÖN