(DEVAM-SAYFA:4)

Ses hafif ve cılızdı.
-Uyanıyor. Çabuk Mayb, onu Sessizlik Odası'na götür!

Mayb, çocuğu çabucak kucakladı ve kapıyı açmak için tekmeledi. Koridorda koştu. Dipte, diğer odalara benzeyen bir oda vardı. Bu kez kanadı dikkatle kapadı. Soğuk ve yarı korkulu, büroya geri döndü.
-Tamam, şef!

Şef, duvardaki bir panoya doğru yürüdü. Bir kara düğmeye dokundu, sertçe. Kırmızı bir ışık belirdi. Berth ağlamaya başladı. Mayb, kolunu onun omzuna dayadı:

-En iyisi buydu. Biz bunu çok uygularız., burada. Hiçbiri buna benzemedi, şimdiye dek. Bundan böyle de benzeyeceğini sanmıyorum.

Şefin yüzü mutsuzdu. Mayb, Beth'i duvara yasladı.

-Beth, olaylar devamlı daha iyiye gidiyor. İnsanlar, bir zamanlar dünya yüzünde birbirinin aynıydı. Bu durumu tekrar yaşamayı başarmalıyız. Bildiğin gibi 4.Dünya Savaşı sonunda garip bebekler doğmaya başladı. Eğer bizden çok farklıysalar, ilerde müthiş çatışmalar olacaktır. Hatta dünyaya sahip bile çıkabilirler. Dikkatli davranmalıyız. Biliyorum, bu tip şeyler yapmamalıyız, ama başka çaremiz de yok.

Cesurane söylenmiş sözcükler, gittikçe yükselip onları bulan şiddetli gücün karşısında eriyiverdi. Binanın diğer kısmındaki "Sessizlik Odası"ndan, onlara doğru öfkeli bir nefret dalgası yayılıyordu.

Panodaki ışık sarıya döndü. Vahşî ve müthiş bir çağırış, birden öfke ve şiddete dönüştü. Onlara ulaştı ve beyinlerini sardı, güvenlik duvarlarını yıktı, içeri daldı. Sonra zayıfladı, uzaklaştı, gücü düştü ve öldü!

"Öldü" sözcüğü, Mayb'in düşüncelerinden süzüldü. Bunun şef olduğunu biliyordu. Adam dimdik duruyordu, yüzü kaskatı ve gri renkteydi.

Beth, tekrar ağlamaya başladı. Mayb onun elini tuttu:
-Ağlama! Böylesi daha iyi.

Mayb'in mesajı, Beth'in beynine hafifçe ulaştı:
-Bu, onun için daha iyi oldu. Yaşasaydı, asla mutlu olamayacaktı. Düşün bir kez, gereksinmeleri için bağırmak... ağzıyla konuşmak... kulaklarıyla duymak... zavallı küçük! Dünya'da NADİR bir yaratıktı... herkesten farklıydı. Şimdiye dek hiç kimseyle DÜŞÜNCE DİLİYLE konuşamamıştı! Bundan böyle de düşünce dilini kullanamayacaktı!

(BAŞA DÖN)