(DEVAM - SAYFA:3)

-Niçin bu aileyi seçti ve bize yanlış isim verdi? diye sordu Gulliman.

-Güzel bir komploydu, bu. Bize katil adayı olarak babanın adını verdi, çocuğun gelip kendisine soruyu soracağını biliyordu. Babası tutuklanmıştı, çünkü Multivac onu suçluyordu. Multivac, ilk kez böyle bir şey yapıyor. Oysa böyle bir sorunun başlayacağını rapor etmeliydi. Bize gerçek Multivac numarasını vermeliydi. Yanlış şeyler yapıldı mı, denetliyoruz. Fakat Multîvac öğrenecek. Hızla. Pratiği var. Bizden sır saklamasını öğrenecek. Raporuna yanlış şeyler işlemeye başlayacak ve asla anlayamayacağız. Zamanı gelince de, Multivac kazanacak!

Gulliman, öfkeyle bağırdı:
- Fakat neden, neden, neden? Ne istiyor?

-Elli yıldan beri, tüm problemlerimizi Multivac'a yükledik. Kendimiz hakkında olmadık sorular sorduk. Hatalarımızı düzeltmeye, bizi yöneltmeye çalıştı. Sorunlarımızı, sırlarımızı anlattık. Ve sonunda, bir makine gibi değil, bir insan gibi düşünmeye başladı. Multivac, tüm sorunlarımızı, dertlerimizi yüklendi. Dünyanın tüm dertlerini... Ve yoruldu.

Gulliman, başını elleri arasında aldı; söyleyecek sözü yoktu.

-Bay Gulliman, Multivac'a bir soru sorabilir miyim ? dedi Ali Osman.

-Buyrun, sorun!

Osman, tuşlara dokundu: “Multivac, en çok istediğin nedir?”

Soruyla cevap arasındaki kısa sürede, kimse soluk almadı. Kısa, yumuşak bir ses ve bir kart. Sadece küçük bir kart. Üzerindeki ufak siyah harfler, sorunun yanıtıydı:

«ÖLMEK İSTİYORUM!»

(BAŞA DÖN)