zaman bensiz.
ben,
sensiz.

sen zamansız isteklerinle çıldırtıyorsun beni.

şimdi alacağım ayaklarımın altına güneşi;
çarpacağım galaksileri birbirine.

üstüme varma,
sana aşığım.

gel zaman,
gel ey akıl, yordam,
gel. sen.

kocaman,
gürültülü,
ateş ve dehşet saçan
arabalarıyla;
buyurdular gökten,
gelenler!
bize çeşitli erdemler öğrettiler.
akıllar verdiler.

"konuklar umduğunu değil,
bulduğunu yer" derler.
onlar da bizi yediler.
etlerimizi, butlarımızı,
beyinlerimizi,
tırnaklarımızı.

işleri bitince
"allahısmarladıkl" demeden gittiler.
çünkü imansızdılar
-nerden mi biliyoruz?
biz de imansızız,
onlar gitti gideli !?!.