Multivac dünyadaki en büyük bilgisayardı. Onun görevi olgulardı: Bunları alır, depolar, dener ve dağıtırdı. Washington'daydı, ama, haber ve sorularını tüm dünyadan alırdı Yanıtlarını her ülkenin her kasabasına kadar gönderirdi. Bir çalışanlar ordusu, ona daimi soru bulurdu. Diğer işçiler, içinde dolaşır ve bakımını yaparlardı.

Multivac'ın özel işlevi, Dünya'daki herkes hakkında bilgileri içerirdi. Her gün, dört milyon olgu ona ulaşırdı ve en çok şu soruyu yanıtlardı: «Yarın ne olacak?» Her kent, dünyanın neresinde olursa olsun, bu raporu alırdı. Ve Dünya Raporu'nun tamamı, Washington'daki Düzeltme Kuvvet Merkezi'ne giderdi.
@

Bernard Gulliman, sadece üç haftalık Başkan'dı. Her sabah ulaşan Dünya Raporu'ndan korku duymazdı. Bu, onbeş santim yüksekliğindeki kâğıt yığının hepsini okumasına gerek yoktu, bunu biliyordu, (zaten imkânsızdı.) Fakat kağıtlara süratle göz atmadan da edemezdi. Her zamanki dertler, problemler, kazalar... ve sonra... Bir şey şaşırttı onu. Cinayet! Telefon düğmesine dokundu ve Ali Osman'ın çehresi, ekranda belirdi.

-Ali, dedi Gulliman, bugün biri öldürülecek. Alışılmadık bir sorun mu var?

-Hayır efendim. Ekrandaki gözler parlak ve dikkatliydi. Cinayet belirli değildir. Multivac numarasına dikkat ettiniz mi?

Multivac, her probleme bir numara verirdi. Eğer bir şey gerçekten olacaksa, numarası 100'dü. Eğer bir şey sadece olasılıksa, numarası daha düşüktü.

-Buna dikkat ettim, dedi Gulliman. Numara sadece 15. Fakat, başkanlığım sırasında bir cinayet olayı istemiyorum. Küçük sorunlar için özürleri kabul edebilirim, ama bir cinayet işlenirse, büyük sıkıntıya girersin. Anladın mı?

-Evet efendim, Multivac'ın belirttiği kente mesaj ilettik, adamlarımız inceliyorlar.

-Çok iyi, dedi Gulliman.

Ekranın düğmesine tekrar bastı ve görüntü silindi. Bu cinayet, Gulliman için önemliydi Düzeltme Kuvvet Merkezi Başkanı, bir yıl boyunca: yönetimde bulunurdu; daha fazla değil. Son başkanın zamanında dünyada beş cinayet işlenmişti. Gelecekte birkaç tane olacaktı, muhakkak. Fakat Gulliman'in büyük bir arzu¬su vardı: Cinayetsiz bir yıl. Bu, onun için büyük bir şanstı: Yıl boyunca cinayetsiz bir başkan!

(1978, Sayı:20, Sayfa:7)

Ben Manners, kendini Balt'more'un en mutlu 16'lığı olarak düşündü. Ağabeyi Mike, 18'indeydi ve bugün gençlik töreni günüydü. Mike:
-İki yıl sonra, 18'inde olacaksın ve bu senin dönüşün olacak, demişti. Niçin gelip görmüyorsun, neler oluyor?

Böylece Ben, törene katılmış ve seyretmişti. Baltimore'dan binlerce 18'lik genç gelmişti. Bir adam onlara şöyle hitap etmişti:

-Tünaydın, gençler. Bu yılki Baltimore Gençlik Töreni'nden sorumluyum. Çoğunuz test için beni görmüştünüz, önceden. Multivac, sizler hakkında çok şeyler biliyor. Fakat yeterli değil. Bugüne kadar, Multivac sizleri birer kişi olarak tanımlamamıştı. Aileleriniz sizler hakkında Multivac'a rapor vermişlerdi, ama şimdi bu görevi sizler yükleniyorsunuz. Artık büyüdünüz. Multivac'a her şeyi anlatmalısınız; düşüncelerinizi, sırlarınızı, her şeyi... Böylece Multivac sizleri tam olarak tanıyabilir. Sizi anlar, bugününüzü ve yarınınızı bilir, sizi gözetir. Tehlikedeyseniz, hisseder. Eğer biri sizi incitmek isterse, anlar. Eğer birini incitmeye karar verirseniz, fark eder. Şimdi Multivac sizler hakkında pek çok soru soracak. Bunları tamamen ve sıkılmadan yanıtlayın. Unutmayın: Yalan söylerseniz, Multivac anlar.

Konuşmalar, raporlar, sorular, cevaplar... Sonunda Gençlik Töreni bitmişti, iki kardeş evlerine döndüler. Dış kapıda durduklarında, soğuk yüzlü bir polis, kâğıtlarını inceledi. Evde, anne ve babaları, üzgün ve şaşkın oturuyorlardı. Babaları Joseph Manners, birdenbire yaşlanmış görünüyordu, îki oğluna baktı ve:
-Tutuklandım! dedi.

-Niçin? diye sordu, büyük oğlu Mike.

-Bilmiyorum, oğlum! Gerçekten de suçumu bilmiyorum.

-Fakat polis, kimseyi yapmadığı bir şeyden dolayı tutuklayamaz. Bir şey "Düşünüyor" olmalısın! Kötü bir şey!

-Hayır!

Bayan Manners, öfkeyle bağırdı:
-Asıl onlar, onun bir şey yapacağını düşünüyorlar. Nasıl yapabilir? Evimizin çevresinde bir düzine polis var.

-Ne yapacağımı sanıyorlar? Birini öldürmek mi?

-Söylemediler mi? dedi Mike.

-Hayır!

(DEVAM)