|
Yalnızdı son nefesini verirken
Yeryüzünde kalan tek canlı.
Nükleer savaş bir anda başlamış
ve kısa sürmüştü.
Değil mutluluğu, insanlığın geleceği dahi unutulmuştu.
Sonra yabancı yıldızlardan ziyaretçiler gelmiş,
kalıntıları temizleyip, radyoaktif bulutları dağıtmışlar;
denizlere, göl sularına tohumlar bırakmış,
ve de hemen gitmişlerdi.
Yüzüne bile bakmadan.
Onların süper bilimine göre Yeni hayat Tohumları çabuk yeşerecekti.
Fakat bu kez, gelişim zincirinin sonunda insan yoktu!
Evren onu tanımıştı.
Yalnızdı son nefesini verirken,
Yeryüzünde kalan tek canlı
Evrendeki son insan...
(1976, Sayı:8, Sayfa:115)
|