|
Fredric BROWN
Profesör Johnson gururla iki meslektaşına:
-Baylar - İşte ilk zaman makinesi, diye söze başladı. Şüphesiz, bu bir buçuk kilo, beş onstan hafif nesneleri, "on iki dakika" geleceğe ve geçmişe kadar göndermek için etkin olabilecek ufak bir modelden başka bir şey değildir. Fakat çalışmaktadır.
Ufak ön model postacıların kullandığını andırır biçimde, tepsilerinin altında iki tane dereceli ekran olan, ufak bir teraziye benziyordu. Profesör Johnson küçük bir metal küp alarak:
-İşte üzerinde deney yapacağımız nesne, dedi. Bu birbuçuk kilo ağırlığında pirinç bir küp. İşe de bunu beş dakika ileriye göndermekle başlayacağız.
Profesör makinesinin üzerine eğildi ve kadranlardan birinin kolunu çevirdi.
-Baylar, saatlerinize bakınız!
İki meslektaş saatlerine baktılar, daha sonra profesör Johson, kübü makinenin tepesine koyduğu anda küp yok oldu.
Beş dakika sonra, tam vaktinde, küp tekrar belirdi ve sonra Prof. Johnson onu makineden aldı.:
-Ve şimdi beş dakika geçmişe gönderelim.
Kadranlardan birini ayarladı; küpü elinde tutarken, saatine baktı ve:
|
|
|
|
|
-Üçe altı var, dedi. Aleti, küpü saat tam üçte tepsinin üzerine koyarak çalıştırır duruma getireceğim. Buna göre küp üçe beş kala elimden yok olmalı ve küpü tepsinin üzerine koymam gerektiği zamandan tam beş dakika evvelki anda orda olmalıdır...
Meslektaşlarından birisi:
-O halde, küpü oraya nasıl yerleştirebilirsiniz?.. diye sordu.
-Beş dakika sonra tepsiye yerleştireceğimden dolayı elimi yaklaştırırken gerektiği zamanda olması lazım gelen yerde olmak için yok olacak.
Profesör Johnson'un elinden küp yok oldu.
Ve zaman makinesinin üstünde ortaya çıktı.
-Gördünüz! Onu yerleştirmemden 5 dakika önce, küp tepside oldu...
İki meslektaş küpe kaşlarını çatarak baktılar. Birisi:
-Fakat, dedi, onu yerleştirmenizden beş dakika evvel göründüğü makineye, fikir değiştirerek saat tam üçte koymazsanız ne olacak? Acaba makinenizin çalışması bir çeşit paradoksa düşmeyecek mi?
Profesör Johnson:
-Bahsettiğiniz çok ilginç aziz meslektaşım, dedi. Böyle bir şey düşünmemiştim. Bu yapılması gereken bir deney, o halde yerleştirmeyeceğim!
Makinenin işlemesi hiç bir paradoksa düşmedi. Küp yerindeydi. Fakat evrenin diğer bütün kısmı, profesör, meslektaşları ve her şey yok olmuştu!
|
|
|
|