ba_l_k_yaz_s_.derg_.5.jpg

1997, SAYI: 17
UZAYLI
BİLİMKURGU'dan ÖRNEKLER
GELECEĞİN YAŞAMI-1
KENTLER-MİMARİ
SATAN'ın DÖNÜŞÜ-3
DELİLER KOĞUŞU
BİLİMKURGU'da KONU:1
RÜZGAR ENERJİSİ:2

DELİLER KOĞUŞU


delilerko_u_u.ba_l_k.jpg

Sayısı oldukça kabarık olan özel hastalara hastane yöneticisi oldukça büyük ve rahat bir koğuş tahsis etmişti.Hastahaneye gelen ziyaretçiler için büyük bir eğlence kaynağı olan hastalara, (delide diyebiliriz.) belirsiz bir şahıs tarafından sonsuza dek (ölünceye kadar) bakılması sağlanmıştı.

Tam sayısı 17 olan. (7 kişinin ölmesiyle) 10 kişi kalan bu hilkat garibeleri nedense diğer hastalardan farklıydılar. Bunu anlamak için hastane personelinin onlara karşı tutumunu incelemek yeterlidir. Diğer delilere uygulanan (meselâ soğuk duş, elektrik duşu vs.) gerekli işlemler onlara uygulanmaz ve personel gerek yemek dağıtımında gerek bahçede dolaşımda büyük bir nezaket gösterir, sanki onları incitmek istemezlerdi.

Günlerden salıydı, hastahanenin yeni doktorlarından Ahmet Günalp, birinin kendisinin dikkatini çekmek istediğini hissetti. Ve arkasını döndü. Karşısında 50 yaşlarında kır saçlı, gözleri dikkati çekecek kadar parlak uzun boylu bir adam gördü: Adam konuştu:

-Sen, buraya gel!
-Ne istediniz?
-Birine ihtiyacım var, çok yalnızım çok yalnızız. Bize deli diyorlar değiliz, DEĞİLİZ...

Adamın son kelimesinde biraz acılık vardı. Doktor Ahmet Günalp onun kendisine bahsedilen özel hastalardan olduğunu anladı. Büyük bir merakla:
-Derdinizi anlatın lütfen, belki... dedi ve sustu.

Adam hızlı hızlı konuşmaya başladı...

-Biz İzmir'in Torbalı köyündeniz. 1993 tarihinde çocuklar köyümüze heyecanla koşarak geldiler. Onları zorla yatıştırdık. Sorduk: "Ne oldu? Ne koşarsınız?" Karışık olarak anlatmaya başladılar.

1977 GENÇLER ve AMATÖRLER ARASI
BİLİMURGU ÖYKÜ YARIŞMASI
3.ÖDÜL

delilerko_u_u.k.jpg

Köyün biraz uzağında bir yere ateş düşmüş Merak ettik. Çocukları, kadınları, ihtiyarları eve soktuk. Ve 17 kişi ne olduğunu görmeye gittik. Biraz köyden uzaklaşınca, ufak tabak şeklinde bir şey gördük. Yaklaşınca o şey büyüdü, büyüdü kocaman oldu.

Korktuk yanına yaklaşamadık. Uzaktan baktık. Sonra, çok sonra merakımızı korkuya üstün geldi ve o şeyin yanına yaklaştık. Şimdiye kadar böyle bir şey görmemiştik. Biz ona bakarken bir kapak açıldı, içinden 3 tane yarım metre boyunda adam çıktı. Donmuş kalmıştık.

Üstünde (rengi belli olmayan) belirsiz bîr elbise olan adam elindeki muzu andıran şeyi üzerimizde gezdirdi. Sanki çok uykum gelmişti, Uyudum, sonrasını hatırlamıyorum. Gözlerimizi açtığımızda ben ve arkadaşlarım buradaydık...

Konuşması kesildi, çok uzaklara dalmış gitmişti. Sadece dudakları kıpırdıyordu. Bir hastabakıcı geldi koluna girdi ve onu götürdü...

Doktor onun arkasından baktı ve düşündü:
«Keşke bizi o gün görmeselerdi. Belki her şey başka olurdu. Gemiyi de tamir edememiştik ve dünyaya uyum göstermiş burada kalmıştık!»

Hırsla yere tükürdü... Oysa onun dünyasında hırs ve tükürüğün yeri yoktu...

1977, Sayı:16, Sayfa:8


bilimkurgu@x-bilinmeyen.com