Her geçen gün Bilimkurgu'nun daha da yaygınlaştığını görmek, bu konuda çeşitli yayın organlarında dergimizin işlediği konular paralelinde yazılarla karşılaşmak, bizi sevindirmektedir.

Ancak, halen yayın organlarının çoğunun bir Kavram kargaşalığı içinde olduğu görülmektedir. Bilim-Kurgu sözcüğü dilimize gazeteci ve yazarımız Orhan Duru tarafından kazandırılmıştır. Ne var ki, aradan dört-beş yıl geçmesinde rağmen, bu ad üzerindeki tartışmalar, bütün dünyada olduğu gibi bizde de sürüp gitmektedir. Tartışmalar, sonuçta kargaşalıklara neden olmaktadır. Özellikle bu dala yabancı olan ülkemizde, halk birçok isimle karşılaşınca bocalamaktadır. Sözgelimi Hayal Bilim veya Bilimsel Roman gibi birtakım terim ter ortaya atılmaktadır ki, bunlar üzerimde ilerde geniş açıklamalarda bulunmak istiyorum.

Bir başka sorun, bizim geleceği işlememizden dolayı hayalci olduğumuz ve bilim kurgunun beyin yıkayıcı olduğu konusundadır. Bilimkurgu bir hayal ürünü değildir; aksine bilimsel gelişmeler ve geleceğin konumu üzerinde ileri sürülen bilimsel buluşların, yeni yöntemlerin anlaşılır bir şekilde aktarılmasıdır, okuyucuya. Büyük bilim adamı ve yazar Arthur C. Clark bu konuda şunları söylemektedir:

«Şüphesiz, şimdiye kadar birçok yazarlar geleceğin teknoloji harikalarını tasvir etmeyi denemişlerdir. Bunların içinde büyük başarı gösterenler de olmuştur. Şunu açıkça söylemek isterim ki, geleceğin imkânlarını tartışmak konusunda ancak bilimkurgu yazar ve okurları gerçekten yetkili olabilirler.»

1977 yılı 15.sayısında yayınlanan yazılardan bir demet.
Yazarlar ile ilgili geniş bilgi:

www.x-bilinmeyen.tr.gg

DERGİ

***************************************

Salt hayalci olamayız, çünkü hayalcilik sözcüğünün temelinde uydurukçuluk anlamı vardır. Jules Verne, H. G. Wells, Hugo Gernsback ve diğerleri, bunun aksini ispatlamışlardır. Beyin yıkayıcılık ise yine başka bir yazıda değineceğim bir konu olacaktır.

Gelecekle uğraşmak, insanın kişiliğinde vardır. Bu yok edilemez. Ülkeler, gelecek beş-on yıllarını planlamakta, hatta daha uzun vadeli programlar hazırlamaktadırlar. Bunlar boşu boşuna para harcamak için mi çalışmaktadırlar? Yoksa önemli devlet işleri dururken, boş vakitlerini mi değerlendirmektedirler?