BARBARELA,
ressam Jean - Claude FOCEST'in yarattığı bir resimli roman kahramanıdır. Yönetmen Roger Vadim, bunu bir bilimkurgu filmi olarak beyaz perdeye aktarırken, bu uzay maceracısı kadının rolünü, eşi Jane FONDA'ya vermişti.

Dekor, oyun tarzı ve toplum yergisi bakımından değişik görüşler getiren film, sinemalarda gösterilmeye başlanınca, epey gürültü koparmıştı. R. VADIM'e göre filmdeki toplum yasamı bir hayal dünyasını yansıtır ve aslında ütopyadır. Sexual temalar ise peri masallarından alınmıştır. Her filmde görülmeye alışılmış erkek kahraman tipi burada kadındır. Din kitaplarında adı geçen ve çoğunlukla kadın olarak tasarlanan melek ise, aksine bir erkektir.

Dünya, filmde görülmez; sadece devlet başkanı, bilgisayar aracılığı ile Barbarella'ya seslenir, ona ışınlama yoluyla silah ve aygıt gönderir. Yüzyıllardır süregelen ülkeler arası yarış bitmiş, dünyada kesin bir eşitlik sağlanmıştır; fakat yönetim, bir çeşit Bizans devrini anımsatmaktadır. Dünya - Jüpiter Uzay Bursu'nu kazanan Barbarella tatildeyken, devlet başkanı, bir bilgini bulması için ona emir vermiştir. Bu bilgin Kara kraliçe tarafından kaçırtılmış ve gezegen Sogo'ya götürülmüştür. Barbarella'nın savaşı, kara kraliçe, robot savaşçılar ve gariplikler dünyası Sogo'da verilecektir artık...

Barbarella'mn çağı, 2000 yıl sonrayı anlatır. Birçok kurallar, sex görüşleri ve toplum anlayışı farklıdır. Her şey mekaniktir, hem de öylesine mekanik ki, Barbarella'nın gemisi bildiğimiz uzay gemilerinden çok değişik, tıpkı bir yatak odası gibi döşenmiştir. Her yanı kürkle kaplıdır. Duvarları Miro ve Salvatore Dali'nin resimleri süslemektedir. Barok heykel tarzında 3 buutlu televizyonu vardır. Pilot kabininde tüm işlemler, sözle yönetilen bilgisayar tarafından programlanmaktadır, çünkü belirli bir düğme, ya da kol yoktur. Bazen Barbarella ile satranç oynayan, bazen müzik yayını yapan, çoğunlukla da konuşan bir ışıklı pano, her şeyin anahtarıdır.

BARBARELLA - GÖKADA'nın KRALİÇESİ

Film üzerine, Roger VADIM, görüşlerini ve düşüncelerini şöyle açıklamıştır:

«Sokaktaki adam için bilimkurgu, uzay başlıklı astronottan, radyoaktivitenin etkisi altında büyüyen dev hayvanları, çoğunlukla yeşil renkte ve beş - altı gözlü olarak tanımlanan çirkin dünya dışı yaratıkları anlatır. Oysa gerçek bilimkurgu, daha geniş bir anlam taşır. Bazen şiirsel, bazen insanlığın yüz yüze kaldığı önemli olasılıkları düşündürme olanağı taşıyan bilimsel temalıdır. Yeni bir çevre, yeni bir yaşam ve psikoloji fikrini kapsar. En fantastik bilimsel projeksiyonları içerir. Aynı şekilde bana göre en iyi ve saf bilimkurgu, hayal, olasılık ve paralel evrenlerin dünyasına değinenidir.

Birçok bilimkurgu eserinin kötümser olduğu gerçektir ve insanlığın geleceği karanlık görünür. Oysa Barbarella, tamamen iyimser bir havadadır. Bugün öylesine bir atmosferde yaşıyoruz ki, her an bambaşka bir kâbusla burun burunayız. Bu doğrudur, ama kötümserlik değildir; çünkü altında gerçekler yatar. Otomasyon, sibernetik ve her sahada bilinçsizce makineleşme görülmektedir. Aslında bunları nasıl kullanacağımızı da bilemiyoruz ve bugünkü aksaklıklar, terslikler, tıkanıklıklar ve sinir bozuklukları, bunun sonucu ortaya çıkmaktadır. Oysa bir gün, gerçekten de makineleri nasıl kullanacağım bilen kişiler olacaktır, yeryüzünde, îşte Barbarella, böyle bir dünyayı anlatmaktadır, bize.

Aslında bu, benim görüşüme göre, pek uzak bir gelecektir. 2000 yıl sonra ahlâk değerleri, bugünkü görüşlerin çok ötesinde olacaktır. Gerçekten de ahlâki standartlarımız (dünyanın neresine giderseniz gidiniz) evrensel olarak belirli sınırlara sahiptir ve uygarlığımızda makinelerin oynadığı rol, bir alarm niteliği taşımaktadır. Hangi siyasi görüşü ele alırsanız alınız, aynı ahlâki silahlan kullanma yöntemi vardır ve tüm arkadaşlarımızı en ufak şeyde ikna edebilmek için bile, bizimle aynı düşünceyi paylaşması bakımından, bu açıdan baskı yaparız.

Barbarella, bu konulan anlatan, belki de bazı sınırlan zorlamaya çalışan bir yapım olarak ortaya çıktı... ve diyebilirim ki, en sevdiğim yapıtlarımdan biridir.»